Wednesday, January 11, 2017

රූකඩ රජෙක් සහ අයෝමය සෙනෙවියෙක් - රාජාවලිය XL

ඉතින් කොහොමද අපේ කට්ටිය? යහතින් ඉන්නවද? කාලෙකට පස්සෙ ඇවිල්ලා බලද්දි මම හිතුවා මට සෑහෙන පෝස්ට් තොගයක් මිස් වෙලා ඇති කියලා. ම්හු..බලාගෙන යනකොට එහෙම දෙයක් වෙලත් නැහැ. සමහරුන්ගෙ blog වල ලියාගෙන ගියපු කතා වස්තු එහෙම තාම නවත්තපු තැන් වල එහෙම්මමයි. එහෙම බලනකොට ඉතින් මමත් නරකම නෑ :) කමක් නෑ, මම හිතා ගත්තා කවුරු ලිව්වත් නැතත් අලුත් අවුරුද්දේ මොනවම හරි ලියන්න ඕන කියලා. ඔන්න එහෙනම් රාජාවලිය...එතැන් සිට....

                                                 ~~~~~~~~~~~~~~

ගිය පාර අපි අන්තිමට කතා කලේ බුවනෙකබාහු රජතුමා මිය ගිහිල්ලා ධර්මපාල කුමාරයා රජ වෙච්ච හැටි. ඉතින් මේ ධර්මපාල රජ වෙනවත් එක්කම ගෝවේ පෘතුගීසි නිලධාරියා කෝට්ටෙ ට එනවා. ඒ බුවනෙකබාහු රජුගේ ධනය අත්පත් කර ගැනීමේ අරමුණෙන්. 

ඒත් ධනය හන්ගපු තැනක් නම් හොයා ගන්න බැරි වෙනවා. මේ අතරේ වීදියබණ්ඩාර ඇතුලු සෙනෙවියෝ ඔවුන්ට කියනවා සීතාවක යටත් කර ගැනීමට උදව් කලොත් විහාර වලට අයත් ධනය ඔවුන්ට පවරා මාළිගාවේ සැවොම කිතු දහම වැළද ගන්නා බව. මේ නිසා ධනය සෙවීම නවතා ඔවුන් සීතාවකට පහර දීමට යනවා.  

සීතාවක සේනාව සටනින් පැරදී පසු බැසීම නිසා සාමාන්‍ය වැසියන් ද නගරය අතහැර පලා යනවා. පෘතුගීසීන් නගරය වනසමින්, සතුන් පවා මරමින් සන්හාරයක යෙදෙන නිසා මෙය කෝට්ටේ ජනතාවගේත් අප්‍රසාදයට ලක් වෙනවා. 

බොහෝ අය කෝට්ටේ අතහැර සීතාවකට යාමට පටන් ගන්නවා. මේ නිසා බිය ගන්නා ධර්මපාල රජතුමා පෘතුගීසි සේනා නැවත ගෙන්වා ගන්නවා. කෙසේ වෙතත් පෘතුගීසි නිලධාරීන් ගේ ධනය සෙවීමේ ආශාව යටපත් වෙන්නේ නැහැ. මේ සදහා සෙනෙවියන් එකිනෙකා අත් අඩන්ගුවට ගනිද්දී වීදියබණ්ඩාර පලා යනවා. මේ අල්ලාගත් සෙනෙවියන් ඉන්දියාවට ගෙන යාමට සැරසෙද්දී ධර්මපාල රජු ඉතාමත් අමාරුවෙන් ඔහුගේ බාප්පා වන "තම්මිත්ත" බේරා ගන්නවා. මේ ආකාරයෙන් තරමක ධනයක් කොල්ල කා ගැනීමට මේ නිලධාරියා සමත් වෙනවා. 



මෙවැනි හේතු නිසා පෘතුගීසීන් එපාම වෙන වීදියබණ්ඩාර කෝට්ටේ පාලනය සියතට ගන්නවා. ධර්මපාල රජතුමා නමට පමණක් රූකඩ රජෙක් ළෙස පෙනී හිටිනවා. පෘතුගීසීන්ට විරුද්ධව වැඩ කරන අභීත වීදියබණ්ඩාර වටා ජනතාව පෙළ ගැසෙද්දී පෘතුගාලයේ රජුට මේ බව ආරන්චි වෙනවා. මේ ගැන සොයා බලද්දී ඔහුට පෙනී යනවා එයට හේතුව ගෝවේ පෘතුගීසි නිලධාරියාගේ අකටයුතු කම් බව. ඉතින් කොල්ල කා ගත් ධනය ආපසු දෙන ළෙස ඔහුට අණ කළත් ඔහු එය දැනටමත් විකුණා අවසන්. කළ හැකි එකම දෙය වීදියබණ්ඩාර සමග මිතුරු වීම බව සිතන ඔහු ඒ සදහා සාම දූතයෙක් යවනවා. 

කොල්ල කා ගත් ධනය වෙනුවට මුදල් ගෙවීමෙන් පසු වීදියබණ්ඩාරගේ මිත්‍රත්වය ලබා ගැනීමට හැකි උනත් කෙටි කලකින් වීදියබණ්ඩාර නැවතත් ඔවුන්ට විරුද්ධව කටයුතු කිරීමට පටන් ගන්නවා. මේ නිසා වීදියබණ්ඩාර අල්ලා ගැනීමට "දියේගෝ ද මාලෝ" ප්‍රමුඛ සොල්දාදුවන් දස දෙනෙක් යවනවා. මිතුරු වෙසින් වීදියබණ්ඩාර රවටා ඔහු අත් අඩන්ගුවට ගැනීමට මොහුට හැකි වෙනවා. 

ඉන්පසු කෝට්ටේ නිල නොලත් පාලකයා ළෙස පෘතුගීසීන් පත් කරන්නේ ඔවුන්ට පක්ෂපාතී "තම්මිත්ත සූරියබණ්ඩාර". ඔහු වීදියබණ්ඩාරගේ බාල සොහොයුරෙක්. ඔහුත් ධර්මපාල රජුත් වීදියබණ්ඩාර නිදහස් කර ගැනීමට උනන්දුවක් දක්වන්නේ නැහැ. 

වීදියබණ්ඩාරගේ වත්මන් දේවිය වන "සූරියදේවී" පමණක් ඔහු නිදහස් කර ගැනීමට උත්සුක වෙනවා (මේ සූරියදේවී කියන්නේ මායාදුන්නේ ගේ දියණිය. වීදියබණ්ඩාර මායාදුන්නේ ගේ සිර කරුවෙක්ව ඉද්දී ඔහුට පැන යාමට උදව් කරන්නේ ඇය.). වීදියබණ්ඩාර සිර කර සිටින තැනට කිට්ටු ගල්ගමුව ට යන සූරියදේවී සිර කූඩුවට උමගක් කප්පවනවා. මේ රහසිගත උමග ඔස්සේ පලා එන වීදියබණ්ඩාර රයිගමට පලා ගොස් බල කොටුවක් තනා නැවතත් පෘතුගීසීන්ට හා කතෝලිකයින්ට විරුද්ධව සටන් කිරීමට පටන් ගන්නවා. 

මේ අතරේ වීදියබණ්ඩාර නැති කිරීමේ උවමනාවෙන් සිටින මායාදුන්නේ පෘතුගීසීන් ට පක්ෂපාතී වී ඔවුන්ගේ උදව් ලබා ගැනීමට උත්සාහ කරනවා. මායාදුන්නේ ගේ පුත් ටිකිරිබණ්ඩාර සහ පෘතුගීසීන් අතර ඇති වෙන ගිවිසුමක් අනුව සේනා දෙකම එක් වී වීදියබණ්ඩාර අල්ලා ගැනීමට එනවා. අවුරුදු පහක්ම මේ ආකාරයට වීදියබණ්ඩාර අල්ලා ගැනීමට තැත් කළත් හැම විටම ඔවුන් පරාජය වෙනවා. අන්තිමේදී ටිකිරිබණ්ඩාර ප්‍රමුඛ තිස් දාහක සේනාවක් සමග සටන් කිරීමේදී එතනින් පලා යන වීදියබණ්ඩාර එවකට උඩරට රජු වන "කරලියද්දේබණ්ඩාර" හමුවට ගොස් ඔහුගෙන් ආරක්ෂාව ලබා ගන්නවා. එහෙත් වීදියබණ්ඩාර පලවා හරින ළෙස සීතාවක ටිකිරි කුමරු කරලියද්දේ ට බලපෑම් කරන නිසා වීදියබණ්ඩාර කැමැත්තෙන්ම සත් කොරලේ ප්‍රාදේශීය පාලකයෙක් වන එදිරිල්ලේ රාළ ගේ වාසස්ථානයට යනවා. 

පසුව ඔවුන් දෙදෙනා අතර ඇති වෙන ගැටුමකින් එදිරිල්ලේරාළ මරණයට පත් වෙනවා. ඉන්පසු සත් කෝරළයේ පාලනය වීදියබණ්ඩාර අතට පත් වෙන අතර විශාල හමුදාවක් සමග එන ටිකිරි කුමරුගෙන් ගැලවීමට ඔහු උතුරුකරයට පලා යනවා. 

උතුරේ දෙමළ රජු වන "වගරාජ" හමු වී පෘතුගීසීන් පලවා හැරීමට විශාල සේනාවක් සන්විධානය කර ගන්නවා. සටනට යාමට පෙර නල්ලූර් කෝවිලේ ආගමික වතාවත් පවත්වද්දී වෙඩි බෙහෙත් ගොඩකට වැටෙන ගිනි පුළිගුවක් වරදවා වටහා ගන්නා වීදියබණ්ඩාර කඩුව ඔසවාගෙන සටනට සැරසී සිටගන්නවා. මෙය වරදවා වටහාගත් දෙමළ සෙන්පතියන් ඔහු හා සටනට එනවා. සියඹලා ගසකට පිට දී සිට ගන්නා වීදියබණ්ඩාර ඔවුන් සමග තනිවම නිර්භීත සටනක යෙදෙනවා. සියඹලා ගසට නැගගත් සෙබලෙක් පිටුපසින් පහර දී ඔහු මරා දමන තුරුම සටනේ යෙදෙනවා. 

මේ වීරෝදාර සෙනෙවියාගේ මරණයෙන් පසු ඔහුගේ පුත් ධර්මපාල රජු, පූජකයින්ගේ බල කිරීම මත ක්‍රිස්තියානි දහම වැළද ගන්නවා. ඔහු "දොන් ජුවන් ධර්මපාල" නමින් බෞතීස්ම වන අතර ඔහු අනුව යන දේවිය "දෝන කතිරිනා" නමින් බෞතීස්ම වෙනවා. 

ඉතින් මේ විදියට ලන්කා ඉතිහාසයේ තවත් පරිච්චේදයක් නිමා වෙනවා. 

Tuesday, April 12, 2016

වසන්තයේ හිරු පායා

වසන්තයේ අග...හමු වෙමු සොඳුරිය...
ලවැලි තලාවක...විසුල කුසුම් මත...

එඩ්වඩ් ජයකොඩි තමා ඔහොම කියන්නේ. 

අපිටනම් මේ වසන්තේ මුල...

මම බලාගෙන ඉන්න ආසම දෙයක් තමයි "දියවෙන හිම". ඒ කිව්වේ  melting snow. හිම වැටෙනකොටත් ලස්සන තමා. ඒ උනාට දිය වෙනකොට ඊටත් වඩා ලස්සනයි. වසන්තයේ මුල්ම රැස් දහරෙන් අඩියක් විතර උස හිම තට්ටුව අඟලෙන් අඟල දිය වෙලා පුංචි දිය කඳුරු බවට පත් වෙලා ගලා ගෙන යනකොට ඇහෙන සිලි සිලි සද්දේ හරිම මිහිරියි. 

හිම දිය උනාට පස්සේ ඉතින් තෙත් වෙච්ච පොළවෙන් උඩට මතු වෙන්නේ අලුත්ම අලුත් ලා කොළ පාට තණකොළ. ඒත් එක්කම කොළ හැලිච්ච ගස් වැහිලා යන්නේ මල් වලින්.  ඊ ලඟට ටියුලිප් සහ Daffodil. මතකනේ දයාන් විතාරණ කිව්වා...

හිත මා සොරා ගෙන ගියේ ඇයිද Daffodil මලේ 
හිම වාගෙ සුන්දර හසකැන් රඳවා හදේ 
මුමුණා කියන්නෙ නල රැලින් කඳු මානයේ 
ඔබ තාම මාගෙමයි වසත් කල යෞවනේ 

ඔය අස්සේ මල් වැහි වලිනුත් අඩුවක් නැහැ ඉතින්. වෙලාවකට එපාත් වෙනවා. ඒ උනාට වසන්තෙයි වස්සානෙයි කියන්නේ නිකන් නිවුන්නු වගේ තමා. වැස්ස නැත්නම් වසන්තේ වසන්තයක් වෙයි යැ. 

වස්සානයට අත වනල ඉමු මග බලන්...උද්‍යානයක කෙළවරට වී...

කියලා උමාරා සිංහවංශ කියන්නේ ඒක නේ. එයා ඔය නොකියා කියන්නේ වසන්තයට එන්න කියන එක. නැත්නම් අහවල් එකකට වැස්සට අත වනයිද?

අහ්...උමාරා කිව්වමයි මතක් උනේ. එයාගේ නංගී උමාරියා ඉන්නවනේ මේ දවස්වල යන සුපර් ස්ටාර් වල ජජ් බෝඩ් එකේ. මමත් ඔය එහෙන් මෙහෙන් බැලුවා. ඇත්තම කිව්වොත් මමනම් කැමතියි ඔය දෙන්නට. දෙන්නම Talented, ඒකෙ දෙකක් නැහැ. Super stars බලන පිංවත්තු එහෙම ඉන්නවද? හොඳ වැඩ කාරයෝ වගේ පේන කීප දෙනෙක් ඉන්න හන්දා මම හිතුවා මේ අන්තිම ටික නොවරදවා බලනවා කියලා. ඔය දැන් ඉතුරු වෙච්ච 8 දෙනාගෙන් පියත් රාජපක්ෂට තමා මම වැඩිපුරම කැමති :)

සිංහල අවුරුද්ද කියන්නෙත් ඉතින් වසන්තේ තමා. ලංකාවෙනම්  මේ වෙනකොට පණ දාගෙන අවුරුද්දට ලේස්ති වෙනවා ඇති. එක්කෝ නැතුවත් ඇති. තාම ඉන්දියානු පරාජයේ සතුට සමරනවා ඇති අපේ කට්ටිය. 

මේ පහුගිය දවස්වල  මම දැකපු Facebook status ටිකක්..

Feeling "ගිනිබත්" with Doni and 11 others...

East or west WI is the best






















බලාගෙන යනකොට මුන්ට කවුරු දිනුවත් කමක් නැහැ ඉන්දියාව පරදිනවානම්.

ඒ කතා වැඩක් නැහැ. දැන් මේ සූර්යයා මීන රාශියෙන් මේෂ රාශියට ට්රාන්සිට් එක අරගෙන තියන වෙලාවේ මෙහෙම පල් හෑලි කතා කරන්න හොඳ නැහැ. මොනවහරි  පිං අතේ දෙයක් තමා කතා කරන්න ඕනා. පුණ්‍ය කාලය නේ.

මේ ටික දවසකට කලින් මම ලිපියක් දැක්කා තමන්ගේ එක්තැන් වෙච්ච අම්මවයි ආච්චිවයි බලාගෙන තනියම ඉන්න දරුවෙක් ගැන කතාවක්. අද දැක්කා වීඩියෝ එකක් කට්ටියක් එකතු වෙලා ඒ ගෙදරට කෑම බීම එහෙම ගිහින් දෙනවා. ඔන්න කරනවානම් පිං අතේ වැඩ.

මේ පහුගිය දවස් ටිකේම ඔය වගේ දුක හිතෙන පොඩි එවුන්ගේ කතා ගොඩක් අහන්න ලැබුනා. ඇඹිලිපිටියේ වාහන අනතුරකට ලක් වෙච්ච ශිෂ්‍යත්ව වීරයාගේ කතාව එයින් එකක්. ඒ පොඩ්ඩට නම් දැන් ප්‍රමාණවත් තරම් මුදල් ලැබිලා කියලා ආරංචියි. ඒ වගේම අර ඒඩ්ස් කට කතාවට අහු වෙච්ච පොඩි එකා.

ඒ දවස් ටිකේම මගේ වැඩේ අර අකිලගේ විරාජ් facebook පිටුවට යන එකයි මේ ගැන නිව්ස් කියවන එකයි තමා. :( අනේ අපේ ලංකාවේ අම්මලා තාත්තලා කියලා හිතුණා, තවත් දරුවෙක් ට ඉගනීම අහිමි කරලා අත්පුඩි ගහලා සතුටු වෙන හැටි දැකලා. ඕවයේ ඉතින් වරද කාගේද කියලා හොයන්න මම දන්නේ නැහැ. අන්තිමට ඒ කතාව සතුටුදායක විදිහට කෙලවර වෙච්ච එක ගැන සතුටුයි. ඒ ළමයා දැන් ට්‍රිනිටියට යනවා නේද? ඒ ගැනනම් හරියටම නිව්ස් එකක් ලැබුනේ නැහැ.

මේ වගේ උපකාර කරන්න පුළුවන් දේට පුළු පුළුවන් හැටියට දායක වෙනවනම් ඒක ලොකු දෙයක්. අලුත් අවුරුද්දේ හිතට ගන්න හොඳ දෙයක්. පුංචි දේකින් හරි තව කෙනෙක්ට උදව්වක් වෙන්න පුළුවන් නම්...


ඔබ සැමට සුබ අලුත් අවුරුද්දක් වේවා !!


Tuesday, February 16, 2016

කෝට්ටේ කලබල - රාජාවලිය XXXIX

ඔන්න එහෙනම් කාලෙකට පස්සේ ආපහු රාජාවලියට බහින්න හිතුනා. මේ "කාලෙකට පස්සේ" කියන එක කල්ප කාලාන්තරේකට පස්සේ කියලා අර්ථ දක්වගත්තත් කමක් නෑ හොඳේ.

කට්ටියට අමතකනම් ඔන්න ගියපාර ලිපියට පාර. ඒක අවසාන උනේ බොහොම දුක් බර විදියටනේ. අර සමුද්‍ර දේවී කුමාරි එයාගේ සැමියා වෙච්ච වීදියබණ්ඩාර අතින් මැරුම් කෑවා නේ. ඉතින් මේ බව රට වැසියාට ආරංචි වෙන්න ටික දවසක් ගියා ලු. මේක දැනගත්තම මුළු කෝට්ටේ නගරයම මළ ගෙයක් වගේ උනා ලු. වීදියබණ්ඩාරත් අන්තිමේදී මේ ගැන පසු තැවුනලු. තමන්ගේ බිරිඳ සැක කරලා මැරුවට පස්සේ එහෙම නොවුනා නම් තමා පුදුමේ.  ඉතින් බුවනෙකබාහු රජතුමාත් තරහෙන් උමතු වෙලා වීදියබණ්ඩාර ගෙන් පළිගන්න හිතුවලු. මේක දැනගත් හැටියේම වීදියබණ්ඩාර කළේ කෝට්ටේ නගරයෙන් පළා යන එක.

මේ වෙද්දි අපි පහුගිය ලිපියෙදි කියපු ඉන්දියාවේ සමොරින් වරයා නැවතත් මායාදුන්නේ රජු එක්ක සමාදාන වෙලා ඔහුට හමුදා පවා එවලලු තිබුනේ. ඉතින් මේ ශක්තිමත් වෙලාවේ කෝට්ටේ ආක්‍රමණය කරන්න ඕනේ කියලා මායාදුන්නේ හිතුවලු. ඒ අනුව දෙස් විදෙස් සේනා කැටුව මායාදුන්නේ කෝට්ටේ ආක්‍රමණය කරන්න පිටත් උනා ලු. මේ වෙලාවේ අසරණ වෙන බුවනෙකබාහු රජතුමා, ආපහු වීදියබණ්ඩාර ගේ සහය පතනවා. ඉතින් වහාම ක්‍රියාත්මක වෙන වීදියබණ්ඩාර සේනා සංවිධානය කරලා පෘතුගීසි හමුදාවත් එක්ක එකතු වෙලා මායාදුන්නේට අන්ත පරාජයක් ලබා දෙනවා.



ඔහොම ටික කාලයක් ගත වෙද්දී බුවනෙකබාහු රජතුමාත් වයසට ගිහින් අබල දුබල තත්වෙට පත් වෙනවා. එතකොට තමයි සිංහාසනයේ මී ළඟ උරුමක්කාරයා කවුද කියන ප්‍රශ්නේ  එන්නේ. රජතුමාගේ කැමැත්ත හිමි වෙන්නේ ඔහුගේ මුණුපුරාට. ඒ කියන්නේ සමුද්‍ර දේවිගේ පුතා "ධර්මපාල" කුමාරයා ට. රජතුමාගේ දෙවන බිසවට පුතුන් දෙදෙනෙක් හිටියත් කලහකාරී ඔවුන්ට රජු ඒ තරම් කැමැත්තක් දක්වන්නේ නැහැ. ඉතින් රජතුමා දැනගෙන හිටියා මේ තීරණේට මායාදුන්නෙත් අනිවාර්යෙන්ම විරුද්ධ වෙන බව. ඒ නිසා ධර්මපාල කුමාරයාගේ ආරක්ෂාව පෘතුගීසීන්ට බාර දෙන්න හිතලා මේ ගැන කියලා පෘතුගාලයේ තුන්වන ජෝන් රජතුමාට ලියුමක් යැව්වා.

ජෝන් රජතුමාත් ඒ සැනින් පිළිතුරු එවනවා. ඉතින් රජතුමා කරන්නේ ධර්මපාල කුමාරයාගේ රන් අනුරුවක් සාදවා පණිවිඩකරුවන් දෙදෙනෙක් අතේ ලිස්බන් නගරයට යවන එක. ඉතින් පෘතුගාලයේ ජෝන් රජතුමා අතින් මේ පිළිමයට ඔටුනු පළඳනවා. කිතු දහම ලංකාවේ පැතිරවීම ගැනත් මෙවෙලේ රජතුමා කතාබස් කරනවා. බුවනෙකබාහු රජතුමාත් කිතු දහම වැළඳ ගත්තොත් ජනතාව ඔහුව අනුගමනය කරන නිසා එය ඉතාමත් පහසු වෙනවා.



ඉතින් ලාංකිකයින්ගේ සිත් සතුටු කරන්න ඇත් දළයෙන් සැදූ පෙට්ටියක කැටයම් කළ ධර්මපාල කුමරුගේ අභිෂේකයේ සිතුවමක් තෑගි හැටියට දෙනවා. ඒ වගේම ලංකාවේ සිටින පෘතුගීසි පාලකයින්ගේ වැරදිවලට ඔවුන්ට දඬුවම් දීමටත් නීති ස්ථාපනය කරනවා. ලාංකික පණිවුඩකරුවන්ගේ ආපසු ගමනේදී ඔවුන් එක්ක කතෝලික පූජකයින් පස් දෙනෙකුත් පැමිණෙනවා. රජතුමා ඔවුන් හොඳින් පිළිගත්තත් කිතු දහම වැළඳ ගැනීමට එකඟ වෙන්නේ නැහැ. ඒ වගේම සාමාන්‍ය ජනතාවත් ඒ ගැන උනන්දුවක් දක්වන්නේ නැහැ.

මේ අතරේ ධර්මපාල කුමාරයා කෝට්ටේ මී ළඟ රජ වීමේ පුවත මායාදුන්නේ සහ රජුගේ දෙවැනි බිසවගේ පුතුන්ගේ කන් වලටත් වැටෙනවා. මේ නිසා රජුට මාළිගාව ඇතුළෙත් සතුරන් ඇති වෙනවා. මෙයින් හොඳටම කිපෙන මායාදුන්නේ වහාම සේනාවක් එවනවා කෝට්ටේ ට. මෙවෙලෙත් පෘතුගීසින්ගේ පිහිට පතනවා ඇරෙන්න රජතුමාට වෙන විසඳුමක් ලැබෙන්නේ නැහැ.

මේ අතර දෙවැනි බිසවගේ පුතුන් දෙදෙනාගේ රජකමට ඇති කෑදර කම ගැන දැනගන්නා "ඇන්ඩ්රු ද සූසා" නම් පෘතුගීසි නිලධාරියා ඔවුන්ට උදව් කරන බව කියා මුලින්ම වැඩිමහල් කුමාරයා කිතු දහමට බඳවා ගන්නවා. ඉන්පස්සේ බාල කුමරු "ජගෝබණ්ඩාර" ට කියනවා රජ වෙන්න උවමනා නම් ගෝවට ගොස් කිතු දහම වැළඳ ගන්නා ලෙස. මේ බව ආරංචි වෙන රජතුමා ජගෝබණ්ඩාර කුමාරයාව මරවනවා. මෙයින් බිය ගන්නා වැඩිමහල් කුමරු ගෝවට පැන යනවා. කිතු දහම වැළඳගත් තවත් ලාංකික කුමරුවන් (රජුගේ සොයුරියගේ පුතාත් ඇතුළුව) ඔහුට ගෝවේදී හමු වෙනවා. ගෝවේ පාලකයින් මොවුන්ට ලංකාවේ පාලනය අරගෙන දීමට නොයෙක් ආකාරයෙන් උත්සාහ කරනවා. පෘතුගාලයේ රජුටත් ඒ ගැන දන්වා යවනවා. මේ ගැන දැන ගන්නා බුවනෙකබාහු රජතුමා පෘතුගීසින් ගැන කෝපයට පත් වෙනවා.

ඒ වගේම, මේ වෙද්දී පෘතුගීසින්ගේ දරුණු වධ හිංසා නිසා ජනතාව රජුට කරන පැමිණිලි, රජු පෘතුගාලයට වාර්තා කළත් කිසිම පිළියමක් ලැබෙන්නේ නැහැ. ධර්මපාල කුමාරයාව ක්‍රිස්තියානි ආගමට බඳවන ළෙස පූජකයින්ගේ බල කිරීම් වලට රජු විරුද්ධ වෙනවා. මේ හේතු නිසා රජතුමා පෘතුගීසින් ගෙන් ඈත් වෙලා මායාදුන්නේ එක්ක මිත්‍ර වෙනවා. මේ මිත්‍රකම ගැන උඩරට රජු වෙච්ච වික්‍රමබාහු රජතුමානම් සතුටු වෙන්නේ නැහැ. ඔහුත් ලංකාවටම රජු වීමේ පිපාසෙන් පෙළෙන කෙනෙක්. ඒ නිසා ඔහු කරන්නේ පෘතුගීසින් එක්ක මිතුරු වෙන එක. පෘතුගීසි නිලධාරියෙක් ගෙන්වා ගිවිසුම්, ගනු දෙනු සියල්ල කතා කරගත් පසු මේ ගැන බුවනෙකබාහු රජුටත් මායාදුන්නේටත් සැළ වෙනවා. ඉතින් උඩරට සහ වෙරළබඩ යා කරන මාර්ග වල බාධක යොදන්න ඔවුන් කටයුතු කරනවා.

ඔය අතරේ තමයි ගෝවේ පෘතුගීසි පාලකයා වෙනස් වෙන්නේ. "දොන් ජෝන් ද කැස්ත්‍රෝ" නම් මේ අලුත් පාලකයා ටිකක් බුද්ධිමත් කෙනෙක්. බුවනෙකබාහු රජුගේ වෙනස් වීමට හේතු සෙවිමට ඔහු පටන් ගන්නවා. ඔවුන්ගෙන් වෙච්ච වැරදි පිළිගෙන නැවතත් බුවනෙකබාහු රජු සමග මිතුරු වීමට පමණක් නෙවෙයි, ක්‍රිස්තියානි දහම පැතිරවීමට සහ පල්ලි සැදීමට ඉඩ ලබා ගැනීමටත් රජු කැමති කරවා ගැනීමට ඔහු සමත් වෙනවා.

මේ අලුත් මිතුරු කම ගැන වික්‍රමබාහු රජතුමා නම් සතුටු වෙන්නේ නැහැ. ඔහු කැස්ත්‍රෝ ට ලියුම් පිට ලියුම් එවනවා කෝට්ටේ අතහැර උඩරට සමග මිතුරු උනොත් ක්‍රිස්තියානි ආගම පැතිරවීමට අනුග්‍රහය දක්වන බව කියමින්. මෙයින් සතුටු වෙන කැස්ත්‍රෝ, උඩරට ට පූජකයින් යැවීමට ක්‍රියා කරනවා. මේ අනුව උඩරට මාළිගාවේ සියළුම දෙනා කිතු දහම වැළඳ ගත්තත් වික්‍රමබාහු රජතුමා බලාපොරොත්තු වෙච්ච උදව්නම් පෘතුගීසින්ගෙන් ලැබෙන්නේ නැහැ.

මේ ජරමර ආරංචි වෙලා බුවනෙකබාහු රජතුමායි මායාදුන්නේයි මේ ගැන හොඳටම උරණ වෙලා වික්‍රමබාහු එක්ක යුද්ධයකට එන්න සැරසෙනවා. නැතිනම් විශාල වන්දියක් සමග වික්‍රමබාහුගේ දියණිය ධර්මපාල කුමරුට බන්දා දෙන ළෙස ඉල්ලනවා. ඔහු මෙයට කැමති වෙන නිසා යුද්ධය වැළකෙනවා. කිව්වා වගේම දියණිය කෝට්ටේ රජ වාසළට පිටත් කර හරිනවා.

ඒ අතරේ තමයි නැවතත් ක්‍රිස්තියානි පූජකයින් කණ්ඩායමක් සමග පෘතුගීසි සේනාවක් උඩරට ට එන්නේ. ඔවුන් වික්‍රමබාහු රජතුමා ක්‍රිස්තියානි ආගම වැළඳ ගත්තොත් සීතාවක සහ කෝට්ටේ දිනා දෙන බවට පොරොන්දු වී රජු කැමති කර ගැනීමට වෙහෙසෙනවා. මේ වෙද්දී රජු කෝට්ටේ රජුත් සමග මිතුරු වී සිටි නිසා ඔහු මේකට කැමති වෙන්නේ නැහැ. ඒ වෙනුවට ඔහු කියනවා මුලින් යුද්ධ කර ඒ රාජධානි දෙක දිනා ගත්තොත් ක්‍රිස්තියානි ආගම වැළඳ ගන්නා බව. මේ පෘතුගීසීන්ගේ පැමිණීම ආරංචි වෙන බුවනෙකබාහු රජු උඩරටට ලිපියක් එවනවා ඔහු කතෝලිකයෙක් බවට පත් වුනොත් සියළුම මිතුරුකම් අත්හරින බවටත් විවාහ ගිවිසුම අවලංගු වන බවටත්. මේ නිසා වික්‍රමබාහු රජතුමා පෘතුගීසින් උඩරටින් එළවා දමන්න කටයුතු කරනවා.

ආපසු එන ගමනේදී මේ පෘතුගීසි සේනාවට මග වැරදී සීතාවක රාජධානියට ඇතුල් වෙනවා. මායාදුන්නේ ඔවුන්ට හොඳින් සළකනවා. ඒ උඩරට දිනා ගැනීමට ඔවුන්ගේ උදව් ගැනීමේ අරමුණින්.  මේකේ ප්‍රතිඵලයක් විදිහට මායාදුන්නේ ගෝවට දූතයෙකුත් යවනවා. මේ ගැන ආරංචි වෙන බුවනෙකබාහු රජතුමා කෝප වෙලා ඔහුත් ගෝවට දූතයෙක් යවනවා මායාදුන්නේට උදව් නොකරන ළෙස ඉල්ලමින්. මෙයින් සිද්ධ වෙන්නේ සහෝදරවරු දෙන්නා ආපහු යුධ ප්‍රකාශ කරගන්න එක. ඒ වගේම මේ පාරත් පෘතුගීසින් උදව් දෙන්නේ බුවනෙකබාහු ට.

බුවනෙකබාහු රජුගේ සේනාවත් සීතාවක සේනාවත් නුවන්ගමදී කරන සටනින් මායාදුන්නේ පැරදිලා සීතාවකට පලා යනවා. කලින් වතාවලදී වගේ මායාදුන්නේට සමාව නොදී ඔහුට පහර දීමට බුවනෙකබාහු ට උවමනා උනත් පෘතුගීසින් ට උවමනා වෙන්නේ උඩරට ගොස් වික්‍රමබාහු යටත් කර ගැනීමට. මේ නිසා රජු ගේ කීම නාසා උඩරටට පිටත් වෙන පෘතුගීසි සේනාවට මගදී උඩරට සිහලුන්ගෙන් ප්‍රහාරයක් එල්ල වෙනවා. මෙයින් හොඳටම දුර්වල වෙන පෘතුගීසින්ට නැවතත් මායාදුන්නේ පිහිට වෙනවා. ඔයින් මෙයින් බුවනෙකබාහු සහ පෘතුගීසින් අතර හිතවත් කම නැති වෙලාම යනවා.

මේ අතරේ ගෝවට අලුත් පෘතුගීසි පාලකයෙක් පත් වෙනවා. මායාදුන්නේ වහාම ඔහුගේ පුත් ටිකිරි බණ්ඩාර කුමරු දූතයෙක් හැටියට ඔහු හමුවට යවනවා, ඔවුන්ට කෝට්ටේ දිනා ගැනීමට උදව් කළොත් පෘතුගීසින්ට පක්‍ෂපාති වන බව දන්වමින්. මෙය ආරංචි වන බුවනෙකබාහු රජු පෘතුගීසින් ධර්මපාල කුමරු හා තමන් ආරක්ෂා කරන බවට දුන් පොරොන්දු පත්‍රයේ කොපියක් ඔහුට යවනවා. කොහොමහරි මේ නිසා මායාදුන්නේ ට උදව් ලබා දීම නම් වලකිනවා.

මේ කාලේදී තමයි ඉතාමත් ශෝචනීය විදියට බුවනෙකබාහු රජුගේ මරණය සිද්ධ වෙන්නේ. විශ්‍රාම සුවයෙන් කැලණියේ කාලය ගත කරමින් ඉඳපු රජතුමා පෘතුගීසි වෙඩි උණ්ඩයකින් මරණයට පත් වෙනවා. ඒ 1551 දී. ඉන්පස්සේ ඇමතිවරු සහ කොළඹ පෘතුගීසි නිලධාරින් එකතු වෙලා ධර්මපාල කුමරුට කිරුළු පළඳනවා. මේ ධර්මපාල රජතුමා (ක්‍රි. ව. 1551- 1597) තමයි පස්සේ "දොන් ජුවන් ධර්මපාල" වෙලා රූකඩ රෙජෙක් හැටියට විරුදාවලිය ලබන්නේ.


ප. ලි. මේ තියෙන්නේ වීදිය බණ්ඩාර ගැන අපේ සිත්තමී ලියපු ලස්සන කතාවක්.

Tuesday, September 29, 2015

ඉස්කෝල කාලේ ට්‍රිප්

මේ ලඟදි මගේ ඉස්කෝලේ යාලුවෙක් ඉස්සර අපි ට්‍රිප් ගිය හැටි සහ දැන් ඉස්කෝල  පරම්පරාව ට්‍රිප් යන හැටි ගැන මූණු පොතේ පොඩි විග්‍රහයක් කරලා තිබුණා. ඉතින් ඕක දැක්කට පස්සේ මට ඉස්සර ඉස්කෝලෙන් ගියපු ට්‍රිප් ගැන මතක් වේගෙන වේගෙන ආවා. :) ඊට පස්සේ හිතුනා ඔය ටික මෙන්න මේකේ ලියල දාන්න ඕනේ කියලා. නිකං වේලෙන එකේ.



මුලින්ම කියන්න ඕනේ ඉතින් ගෑනු ළමයි වෙච්ච අපිට කවදාවත් ඉස්කෝලෙන් දවස් දෙකේ ට්‍රිප් යන්න වාසනාව ලැබුනේ නෑ. දැන් අහන්න එපා ඉතින් දවස් තුනේ ඒවා ගියාද කියලා :(. වන්ඩේ එව්වා විතරයි.  

මම හතර වසරේ ඉන්දැද්දි තමයි මුලින්ම ඉස්කෝලෙන් ට්‍රිප් එකක් යන්න චාන්ස් එකක් ලැබෙන්නේ. හැබැයි ඉතින් ඔය චාන්ස් එක මගේ අත ළඟටම ඇවිල්ලා හැරිලා යනවා, මේ බලාගෙන ඉන්දැද්දි. ඒ දවස්වල මම ඉස්කෝලේ ගියේ ලොකු මාමලගේ ගෙදර ඉඳලා (අපේ තාත්තා පරිපාලන සේවයේ ඉඳපු නිසා හැම තිස්සෙම අරහෙට මෙහෙට මාරු වීම් එනවා. ඉතින් හරියට එක තැනක ඉඳගෙන ඉස්කෝලේ යන්න විදිහක් තිබුනේ නැහැ). ඉතින් ඔන්න ට්‍රිප් එක යන්න කැමති ළමයි හැමෝම දෙමව්පියන්ගෙන් අවසර අරගෙන ලියුමක් ලියාගෙන එන්න කිව්වා දවස් දෙකක් ඇතුළත.

දවස් දෙකක් ඇතුලත අහවල් එකක් කරන්නද? අම්මලා සති අන්තේ තමයි මාව බලන්න එන්නේ හරි එහෙම නැත්නම් ගෙදර එක්ක යන්න එන්නේ. එතකන් ඉන්නත් බෑ. අනිවාර්යෙන්ම අම්මා හරි තාත්තා හරි ලියුම අත්සන් කරන්න ඕන කියලයි මිස් කිව්වේ. දෙමව්පියෝ නැත්නම් භාර කාරයෙක් අත්සන් කරන්න කිව්වා. ඉතින් මගේ අම්මයි තාත්තයි ඉන්නවනේ...ඒක හින්දා භාර කාරයෝ හරි යන්නෙත් නැහැthinkingමට හිතුනේ එහෙමයි. මොනවා කරන්නද මැටි කම නේ. ඉතින් මම එදා ඉස්කෝලේ ඇරිලා මාමලගේ ගෙදර ගිහින් චූටි අක්කට (මාමගේ පොඩි දුව) කිව්වා විස්තරේ. එයා එතකොට හය වසරේ. මාත් එක්ක බැලුවම බුද්ධි මට්ටමේ වැඩි වෙනසක් නැහැ :D. ඉතින් එයා පැයක් විතර දත කට පූට්ටු කරගෙන අපේ තාත්තගේ විදියට අස්සන ගහන්න ට්‍රයි කරා praying. ම්හු...හරි ගියේම නැහැ. මාමා ඇවිල්ලා "මොකද්ද ළමයිනේ මේ කරන විකාරේ?" කියලා අහලා ලියුම "භාරකරු" විදියට අත්සන් කරලා දෙනකල්ම අපි දෙන්නා හොර අත්සන් ගහන්න ට්‍රයි කරා.

ඒකත් හරි ගියා කියමුකෝ. ඉතින් හරියටම ට්‍රිප් එක යන්න කලින් දවසේ මට හැදුනේ නැද්ද උණක්. හයියෝ...අන්න එහෙමයි මගේ මුල්ම අධ්‍යාපන චාරිකාව වතුරේ ගියේ.

ඉතින් මම මුලින්ම ඉස්කෝලෙන් හා හා පුරා කියලා ට්‍රිප් එකක් ගියේ 6 වසරෙදි. ඒකනම් එහෙමකට ආතල් ට්‍රිප් එකක් නෙමෙයි ඉතින්. අත්පුඩි ගගහා සින්දු කියලා පොඩ්ඩක් නටනවා ඇරෙන්න වෙන දෙයක් කරේ නැහැ ඔය ගමනෙදි. පොඩි ළමයි හින්දා ගුරුවරුන්ගේ ඇල්ම බැල්මත් වැඩියි නේ. බස් එකෙන් එලියට බැහැපු තැන ඉඳලම දෙන්නා දෙන්නා පේලි හැදිලා තමයි යන්න ඕන. ගින්තොට තුනී ලෑලි එක එහෙම බලන්න ගියා මට මතකයි.

ඕකෙන් පස්සේ ඇත්තම ඇත්ත ට්‍රිප් එකක් කියන්න පුළුවන් එකකට ගියේ 9 වසරෙදි. ඒ වෙලාවෙත් ඔය කොළඹ පැත්තේ කොහේ හරි තමයි ගියේ. වැඩේ කියන්නේ මට ගිය තැන් හරියකට මතක නැහැ නේ, බස් එක ඇතුලේ නටපුවයි දඟලපුවයි ඇරෙන්න. හැබැයි ඔය පහළ පින්තූරේ තියන වලව්ව නම් බලන්න ගියා මතකයි. ඒ කාලේ ඔකේ පදිංචි වෙලා හිටපු ජෝඩුවට ළමයි හිටියේ නැහැ ලු. ඒ නිසා ඒ ගැන හරිම දුකෙන්ලු හිටියේ දෙන්නා. ඔය හින්දා වලව්වේ මිදුල පුරාම පුංචි ළමයින්ගේ ප්‍රතිමා හදලා තියනවා. දැන්නම් මේ ගෙදර ළමා නිවාසෙකට දීලා ලු තියෙන්නේ.



අපේ ඉස්කෝලේ එක ශ්‍රේණියකට පන්ති 8 ක් තියනවා. ඉතින් ට්‍රිප්ස් යනකොට බස් හතරක් ගෙනත් පන්ති දෙකක් එක බස් එකකට නග්ගවනවා. මේ කියන ට්‍රිප් එක අපිට යන්න සෙට් උනේ 'D' පන්තියත් එක්ක. D එක කියන්නේ අපේ පන්තිය ඇරුනහම මුළු 9 වසරේම තිබ්බ අනිත් පිස්සු පන්තිය. ඉතින් එහෙව් පන්ති දෙකක් එක බස් එකකට දැම්මහම තත්ත්වේ කොහොමද කියලා හිතාගන්නකෝ.

මුලින්ම දෙගොල්ලෝ බස් එකේ පිටිපස්ස ට රණ්ඩු වෙන්න පටන් ගත්තා. අන්තිමට බොහොම අමාරුවෙන් සම්මතේකට ආවා දිවා ආහාරය වෙන තුරු අපේ පන්තියත් ඉන් පස්සේ D පන්තියත් ඔය මහානුභාව සම්පන්න පශ්චාත් බාගේ බෙදා ගන්නවා කියලා. හැබැයි ඉතින් හිතේ කොස්ස එහෙමමයි. ඉතින් ඔහොම සින්දු කිය කියා රැඟුම් පපා ටික වෙලාවක් යද්දී අපේ කට්ටියට මීටර් උනා අර පන්තියේ අය එක්තරා සිංදුවකට පොඩි අකමැත්තක් දක්වන බව. සිංදුව තමයි රූකාන්තගේ "කුසුමි ලතා රේණු ලතා හඬන කතාවේ" dancing. ඒ ගොල්ලෝ ඒකට අකමැති උනේ මොකද කියලනම් මම දන්නේ නෑ. හැබැයි ඒක මීටර් වෙච්ච වෙලාවේ ඉඳලම බස් එකේ ඇහුනේ ඔය සිංදුව විතරයි.

"සිත බැඳූ..නට...කුසූ..මිට...මගේ සිත ඇය..ළඟ...නෑ....රැඳෙන් නෑ....
ඇය...හැඬු...වට...තැව්..නට...ඇගේ සිතෙන් මට..වැඩක් නෑ.....වැඩක් නෑ...
හද පතුලේ..මගෙ හිත ඇතුලේ...ඔබ පමණයි...ළඟ ඉන්නේ...."

ඔය හරිය කියද්දී කට්ටියගෙ මූණු නිකන් කුණ්ඩ හට්ටි වගේ වෙලා...යන්තම් සින්දුව ඉවර වෙද්දී කට්ටිය සැනසුම් සුසුමක් හෙලනවා. එතකොටම ඔන්න අපේ කට්ටිය ආපහු පටන් ගන්නවා... 

"කුසුමි ලතා...රේණු ලතා...හඬන කතාවේ..."

d'oh

ඔන්න ඔහොමයි එදා උනේ. අපි ඒ ට්‍රිප් එක පුරාවටම කිව්වේ ඔය සින්දුව විතරද කොහෙද. අන්තිම වෙද්දී ඒක අපිටත් ඇති වෙලා.

ඉතින් ඒ ට්‍රිප් එකත් එහෙම ඉවර උනා කියමුකෝ. ඊට පස්සේ ඊ ළඟ අවුරුද්දෙත් ට්‍රිප් එකක් ගියා. ඒ කියන්නේ අපි 10 වසරෙදි. ඒ පාර ගියේ හම්බන්තොට පැත්තේ. මුල්කිරිගල, උස්සන්ගොඩ, මදුනාගල උණු දිය පොකුණු එහෙම බලන්න ගියා ඔය ගමනෙදි.

මදුනාගල අහසේ දඟ කරනා තරු ගනින්න...
උණු දිය පොකුණ ලඟදි හැන්දෑවක මුණ ගැහෙන්න tongue

මටනම් ඉතින් ඒ බලපු තැන් අලුත් අත්දැකීම් නෙමෙයි. හම්බන්තොට, තිස්සමහාරාම කියන්නේ මගේ පුංචි කාලේ මතක ගබඩා වෙච්ච තැන් :)

ඒ ට්‍රිප් එකනම් පිස්සුම පිස්සු නටපු ට්‍රිප් එකක්. ආපහු 11 වසරෙදි ට්‍රිප් එකක් යන්න හිටියට ඒ වැඩේ කරගන්න බැරි උනා. ඊට පස්සේ ඉතින් එච්චරයි. ඒ ලෙවල් කාලේ ට්‍රිප්ස් ගියෙත් නෑ. ගියත් ඉතින් අර යාළුවො තරම් ෆිට් එකකුත් නෑ. 9, 10, 11 වසරවල් තමයි මට හිතෙන විදිහට ඉස්කෝල ජිවිතේ හොඳම අවුරුදු තුන. මේක එක එක අයට වෙනස් වෙන්න පුළුවන් උනාට ගොඩක් දෙනෙක්ට ඒක එහෙමම තමයි කියලයි මට හිතෙන්නේ. ඒ ලෙවල් කාලෙත් ඉතින් නරකම නැහැ. හැබැයි වැඩ වැඩියි. යාළුවො සීමිතයි. පිස්සු නැටීමේ කාලය අඩුයි :)

දැන් බලාගෙන යනකොට අපි එච්චර ට්‍රිප් ගිහිල්ල නෑ නේ :O මම කිව්වේ ඉස්කෝලෙන්. ආ... කියන්න අමතක උනා. අපි හොස්ටල් එකෙනුත් ට්‍රිප් එකක් ගියා නේ. ඒකත් ගියේ 9 වසරේදී තමා. ඒ දවස්වල ඉතින් වැඩිපුරම ෆිට් හොස්ටල් යාළුවො එක්ක. දවසේ වැඩි හරියක් ඉන්නේ එයාලත් එක්කනේ. හොස්ටල් කතා නම් ගොඩක් තියනවා කියන්න වෙලාවක් නෑ. මට මතක විදිහට ළමයි 50 - 60 අතර ගානක් තමයි හිටියේ. එයිනුත් අපේ 9 වසරේ අය හිටියේ හත් දෙනයි.

ඒ ට්‍රිප් එක ගියේ රතනපුරේ පැත්තට. බෝපත් ඇල්ල, සමන් දේවාලේ, මඩුවන්වෙල වලව්ව එහෙම බලන්න ගියා. බස් එකේ ඇතුලේ ඉස්සරහින්ම කෙසෙල් කැනකුත් එල්ලගෙන තමයි ගියේ.  එදා රෑ ආපහු එද්දී කට්ටියගේ අත පය කොර වෙලා උගුරුත් බැරැන්ඩි වෙලා තමයි ආවේ. අර කෙසෙල් කැනේ නැට්ට විතරයි ඉතුරු වෙලා තිබුනේ. අන්තිම හරිය වෙද්දී සමහරු සීට් උඩම නින්ද ගිහින් පැද්දෙන තාලෙට අර කෙසෙල් නැට්ටත් පැද්දි පැද්දි ආවා අපිත් එක්ක.

ඔය ට්‍රිප් එකේදි වෙච්ච ආතල්ම වැඩේ තමයි මොකක් හරි හේතුවක් හින්දා හොස්ටල් එකේ මෙට්‍රන් ට ට්‍රිප් එක එන්න බැරි වෙච්ච එක. හැබැයි ඒ වෙනුවට විදුහල්පතිනිය ආවා අපිත් එක්ක. එයානම් ළමයිගේ විනෝදෙට අකුල් හෙලන කෙනෙක් නෙමේ. ගමන පුරාවටම ඉස්සර සීට් එකක වාඩි වෙලා ගියා මිසක් කිසිම දේකට අත දැම්මේ නෑ. ඒ එක්කම කියන්න ඕනේ මගේ ජිවිතේ දැකපු හොඳම පෞරුෂයක් හිමි අයගෙන් කෙනෙක් තමා අපේ ඔය විදුහල්පතිනිය.


ඉතින් ඉස්කෝලෙන් ගියපු ට්‍රිප් වලට කියලා තියෙන්නේ ඔච්චර තමා. එතකොට කැම්පස් එකෙන් ගියපු ට්‍රිප්? ආ...එව්වා පස්සේ...

Tuesday, June 30, 2015

දියවන්නාවේ සැඟවුන සමුද්‍රදේවී - රාජාවලිය XXXVIII

ඔන්න එහෙනම් සෑහෙන කාලෙකට පස්සේ ආපහු මේ පැත්තට ආවා. පහු ගිය කාලේ බ්ලොග් ලියන්න තියා බලන්නවත් උනේ නැහැ. දිග නිවාඩුවක් ගත්ත හින්දා :). පරණ පාඩම් අමතක උනාට කමක් නැහැ. ඉතිහාසේ කොතනින් පටන් ගත්තත් ඉතිහාසෙම තමා. එහෙනම් ආපහු රාජාවලියට බහිමු ඕන්...

                                                     ~~~~~~~~~~~



 ඉතින් අපි අන්තිමට කතා කළේ විජයබා කොල්ලය ගැන. විජයබාහු රජතුමා මරලා පුත් කුමාරවරු තුන්දෙනා රාජ්‍ය බෙදා ගත්ත විදිහ ගැන. වැඩිමලා බුවනෙකබාහු VII නමින් කෝට්ටේ රජ වෙනවා. දෙවෙනියා, රයිගම් බණ්ඩාර ට රයිගම ප්‍රදේශය ලැබෙනවා. බාලයා වෙච්ච මායාදුන්නේ ට සීතාවක ප්‍රදේශය ලැබෙනවා. හැබැයි මේ තුන් දෙනා ඔය බෙදාගත්ත විදියටම සමාදානෙන් රට පාලනය කරගෙන හිටියා කියලා හිතුවොත් ඒක වැරදියි. කෑල්ලක් ලැබුනට පස්සේ තව කෑල්ලක් තියනම් හොඳයි කියලා හිතෙන එක ඉතින් මිනිස් ස්වභාවය නේ.

ඉතින් මායාදුන්නේ කුමාරයාත් සීතාවක පාලකයා උනාට කෝට්ටේටත් ඇහැ ගහගෙන තමයි ඉන්නේ. මේක බුවනෙකබාහුට රහසකුත් නෙමෙයි. මේ හින්දා බුවනෙකබාහු රජතුමා ආරක්ෂාව ඉල්ලන්නේ පෘතුගීසීන් ගෙන්. අනෙක් අතට මායාදුන්නේ කුමාරයා මුස්ලිමුන් ට පක්ෂපාති වෙලා ඉන්දියාවේ සමොරින්වරයා ගෙන් උදව් ඉල්ලනවා. සමොරින්වරයා ලංකාවට මලබාර් සේනාවක් එවනවා පිළිතුරු වශයෙන්. මලබාර් හමුදාව මුලින්ම කරන්නේ බුවනෙකබාහු රජු හමු වෙලා පෘතුගීසි සොල්දාදුවන් තමන්ට බාර දෙන්නයි කියලා ඉල්ලන එක. මේ වැඩේ ලේසි කරගන්න ඔවුන් රජුට බොරුවකුත් කියනවා, මුහුදේ සටනකින් පෘතුගීසින් පැරදුන බවට.

ඒත් රජතුමා මේක එක පාරටම විශ්වාස නොකර කොළඹින් විමසීමක් කරලා ඒක බොරුවක් බව දැන ගත්ත නිසා මේ උපාය හරි යන්නේ නැහැ.  ඒ නිසා මලබාර් සේනාව කෙලින්ම සටනට බහිනවා. පෘතුගීසින් සිංහල හමුදාවේත් උදව් ඇතිව මලබාර් සේනාව පරාජය කරනවා. නොමැරී ඉතිරි වෙච්ච මලබාර් සොල්දාදුවන් මායාදුන්නේ ළඟට පලා යනවා. මේ සිද්ධියෙන් පසු බාන්නේ නැතිව මායාදුන්නේ නැවතත් සමොරින්වරයා එවපු විශාල මලබාර් සේනාවක් පෙරටු කරගෙන සෑහෙන තරම් සිංහල සොල්දාදුවනුත් බලෙන්ම වගේ එකතු කරගෙන කෝට්ටේ ට පහර දෙන්න පැමිණෙනවා. ඒත් පෘතුගීසින්ට ගෝවෙන් ආධාර ලැබෙන නිසා මේ උත්සාහයත් ව්‍යවර්ථ වෙනවා.

නැවතත් ක්‍රි. ව. 1536 දී කෝට්ටේ අත්පත් කර ගැනීමේ අදහස මායාදුන්නේ ට ඇති වෙනවා. මෙවරත් "මාටින් ද සූසා" යටතේ ගෝවෙන් එන පෘතුගීසි සේනාව නිසා ඒ උත්සාහයත් ව්‍යවර්ථ වෙනවා. ඒත් එක්කම නැවතත් සමොරින්වරයා එවන මලබාර් නැව් මුහුදේදී පෘතුගීසි නැව් වලට පහර දෙන්න පටන් ගන්නවා. එහෙත් මෙතනදීත් මලබාර්වරුන්ට අත් වෙන්නේ අන්ත පරාජයක්.

ඉතින් මින් පස්සේ අර කපන්න බැරි අත ඉඹිනවා වගේ මායාදුන්නේ කුමාරයා අයියන්ඩිගෙන් සමාව ඉල්ලලා සමාදාන වෙනවා. හැබැයි බුවනෙකබාහු රජතුමාට ඉස්සරහ ගැන විශ්වාස නැහැ. තවත් සටන් කරන්න ඔහු මහළු වැඩියි. ඔහුට අග බිසවගෙන් ඉන්නෙත් දූ කුමරියක්. ඇය තමයි "සමුද්‍රදේවී.  මේ සමුද්‍රදේවී කුමරිය රූපශ්‍රියෙන් අග තැන්පත් කුමාරිකාවක්. ඉතින් ඇයට සැමියා වන කුමාරයාට කෝට්ටේ රාජ්‍යය හිමි වෙන නිසා ඔහු රණ ශූරයෙකු විය යුතු උනා. මේ සඳහා රජු තෝරා ගත්තේ "ජයබණ්ඩාර" කුමාරයා. බෝධිගුප්ත වංශයට අයත් ජයබණ්ඩාර, කුමරියට කැමති උනත් කුමරියගේ කැමැත්ත තිබුණේ අනෙකෙකුට. ඒ "වීදියබණ්ඩාර" කුමාරයා. ඔහු බුවනෙකබාහු රජුගේ ඥාති සොයුරියකගේ පුතෙක් (ඔහුගේ සීයා තමා "තනියවල්ලභ". මතකයි නේද? අටවන වීරපරාක්‍රමබාහු රජුගේ වෙනත් බිසවකට ලැබුන පුතෙක් තමයි ඔහු). ඒ වගේම රණ ශූරයෙක්.

ඉතින් සමුද්‍රදේවි ගේත් ජයබණ්ඩාර ගේත් මංගල්ලයට මාළිගාව ජයටම ලක ලෑස්ති වෙද්දී සමුද්‍රදේවී පසුවෙන්නේ දුකෙන්. වීදියබණ්ඩාර පසුවෙන්නේ තරහෙන්. අන්තිමට එකම ගලවීම් මාර්ගය හැටියට ඔහු තෝරා ගන්නේ ජයබණ්ඩාර ගේ මරණය. ජයබණ්ඩාරගේ නිවසට කඩා වැදිලා ද්වන්ද සටනකින් පස්සේ ඔහුව මරා දමන වීදියබණ්ඩාර කෝට්ටෙන් පලා යන්නේ රාජ උදහස නිසා. එහෙත් ටික දවසකට පස්සේ දේශපාලන අවශ්‍යතාවය හින්දම වීදියබණ්ඩාරට සමුද්‍රදේවී විවාහ කරලා දෙන්න රජතුමා කැමති වෙනවා.

මේ විදියට ඔවුන්ගේ විවාහය සිද්ධ වෙද්දී රයිගම පාලකයා වෙච්ච රයිගම්බණ්ඩාර මිය යන නිසා මායාදුන්නේ රයිගමත් සීතාවක ට ඈඳා ගන්නවා.එතනින් නොනැවතී නැවතත් කෝට්ටේට පහර දෙන්න මලබාර් හමුදාවක් ඉල්ලනවා. ඒත් මෙවරත් මිගෙල් පෙරෙයිරා යටතේ ඉන්දියාවෙන් එන පෘතුගීසි සේනාව ඔවුන්ව විනාශ කර දමනවා. එතනින් නොනැවතී සිංහල හමුදාවත් එකතු කරගෙන මායාදුන්නේ හඹා යන්නට ඔවුන් රජු කැමති කරවා ගන්නවා. ගම්බිම් ගිනි තබමින් ඉදිරියට එන පෘතුගීසින් ගැන ආරංචි වන මායාදුන්නේ වහාම බුවනෙකබාහු රජුගෙන් සමාව ඉල්ලා දූතයෙක් කෝට්ටේට යවනවා. මේ නිසා මිගෙල් පෙරේරා ගේ විරෝධය මැදම සටන නැවැත්වීමට අණ කරනවා. මේ වෙලාවේ සටන නවත්වන්න නම් මිගෙල් පෙරේරා කොන්දේසි කිහිපයක් ඉදිරිපත් කරනවා.

1. මායාදුන්නේ ගේ පුතා වෙච්ච "ටිකිරි බණ්ඩාර" කුමාරයාව ඇප කරුවෙක් හැටියට ගෙන්වා ගැනීම (මේ අනුව ටිකිරි බණ්ඩාර කුමාරයාව ගැහැණියකගේ රැකවරණය යටතේ කෝට්ටේ ට යවනවා)
2. මලබාර් සේනා නායකයින් සිව්දෙනා පෘතුගීසින් වෙත බාර දීම (මේ කොන්දේසියට යටත් වෙන්න මායාදුන්නේ කොයි තරම් අකමැති උනත් වෙන විසඳුමක් නැති නිසා එකඟ වෙනවා. මේ නිසා ඔහුට සමොරින් වරයාගේ පක්ෂපාතීත්වය ත් නැති වෙනවා)
3.  මායාදුන්නේ අල්ලා ගත් කෝට්ටේ ට අයත් ප්‍රදේශ නැවත බාර දීම

                                                 ~~~~~~~~~~~~~


මේ අතරේ කෝට්ටේ රජ මාළිගාවේ නොසිතූ කරදරයක් ඇති වෙනවා. වීදියබණ්ඩාර ට යුධමය කටයුතු නිසා පිට පළාත් වලට යන්න සිදු වෙනවා. ඒ අතරේ මාළිගාවේ ආරක්ෂාව බාරව ඉන්නේ "දියේගෝ  ද අරව්ජෝ" කියලා පෘතුගීසි නිලධාරියෙක්. මේ මනුස්සයා එච්චර හොඳ චරිතයක් තියන කෙනෙක් නෙමෙයි. සමුද්‍රදේවී ටත් අනවශ්‍ය විහිලු කරන එක ඔහුගේ කැත පුරුද්දක්. මේක නොඉවසන සමුද්‍රදේවී ඔහුට බැනලා පන්නා ගන්නවා. ආපහු මාළිගාවට එන වීදියබණ්ඩාර ට මේ ගැන ආරංචි උනාට පස්සේ දේවියගේ ප්‍රශ්න කරලා තරහෙන් අර පෘතුගීසි නිලධාරියා සොයා යනවා. ඒත් ඔහුව සොයා ගන්න බැරි වෙද්දී ඔහුගේ තරහ තවත් වැඩි වෙනවා.



මාළිගාව පුරාම පෘතුගීසි නිලධාරියාත් දේවියත් ගැන දූෂමාන ආරංචි පැතිරෙද්දී වීදියබණ්ඩාර දේවියත් සැක කරන්න පටන් ගන්නවා. අන්තිමේ තීරණයකට එන වීදියබණ්ඩාර, දේවියට ආදරෙන් කතා කරලා උයනේ ඇවිදින්න එක්ක යනවා. දියවන්නාවේ ඉවුර ළඟටම ආවට පස්සේ  දේවියට ඔහුගේ වෙනස් වීමක් පේනවා. ඉතින් කාරණය අහලා බැලුවම ඔහු කියන්නේ "මම මේ තරම් ඔබට ආදරය කරද්දීත් අර වගේ ආරංචි පැතිරෙන්න දෙන්නේ ඇයි?" කියලයි.  දේවිය අහිංසකයි කියලා කොයි තරම් කිව්වත් ඔහු කියන්නේ "අහිංසක උනත් නූනත් මේ අවනම්බුවේ ඉවරයක් දකින්න නම් උඹත් ඉවර වෙන්නම ඕනේ" කියලා. එහෙම කියලා සමුද්‍රදේවී දියවන්නා ඔයේ රැළි අතරට තල්ලු කර දමනවා.

කෝට්ටේ සුන්දරිය ගේ අවසානය සිද්ධ උනේ අන්න එහෙමයි. මේ සිද්ධිය ගැන පොඩ්ඩි ලියපු කතාව මෙතන තියනවා.



Monday, April 20, 2015

දේසේ හැටියට වාසේ

හඳ අල්ලපු රට යනු මහම මහ විපිරියාස රටකි. සීතල රටක් විදියට ප්‍රසිද්ධ උනත් මේකට සීතල රටක් යයි කටක් ඇර කියන්නට බැරිය. සීතල තියෙන්නේ එක කාලයකට විතරය. ඒ නොවැම්බර් සිට පෙබරවාරි දක්වාය (නැතහොත් වින්ටර් එකේ ය :p). ඒකත් නුවර එළියේ වගේ සුව දායක සීතලක් නොවේ. නස්තාර් වෙන්නම සීතලය.

අපි මේ හිටපු ටික කාලයට කිසිම වින්ටර් එකක් එක සමාන උනේ නම් නැත. එක වතාවක් "බ්ලිසාර්ඩ්" කියා එකක් ඇවිත් අඩි ගණනක හිම තට්ටුවක් අතුරා, පාසල්, විශ්ව විද්‍යාල, කාර්යාල සියල්ලම වසා දමන තැනට කටයුතු සිද්ධ කෙරුවේය. ඊ ළඟ වතාවේ Polar vertex කියලා එකක් සිද්ධ වී පැත්ත පලාතම අයිස් වලින් වහලා ගල් කර දැම්මේය (මෙන්න ඒ ගැන මම ලියපු හැටි).

මේ වතාවේ නත්තල් ඉවර වෙන තුරුත් හිම පොදක් දකින්න නොලැබුන නිසා "මේක නම් නියම වින්ටර් එකක්" යයි කියමින් සතුටින් පසු වෙද්දී ඇත්තටම "නියම වින්ටර් එක" ආවේය. සෙල්සියස් සෘණ 20 ටත් එහා උෂ්ණත්වය පහළ බැස අපට පස්වනක් ප්‍රීතියෙන් පිනා යන්නට අවස්ථාව සළසා දී ඒ මදිවාට එය මාර්තු ඉවර වන තුරුම ඇද්දේය. ඔන්න ඔය විදියට හැම වින්ටර් එකකම මොකක් හෝ ගිනි ගෙඩියක් දෙන්නේය. අපිටත් දැන් එහෙම දෙයක් නොවුනොත් නිකන් පාළු ගතියක් දැනේ.



ඉතින් වින්ටර් ඉවර උනාට පසු හොඳ සෞම්‍ය කාලගුණයක් උදා වනු ඇතැයි ඔබ සිතනු ඇත. එව්වා හඳේ ය (හාවා ලිඳේ ය). යන්තම් අප්‍රේල් මාසයේ විතරක් මල් පිපෙන්නට, දළු දමන්නට (ගස් වල හොඳේ) සෞම්‍ය කාලගුණයක් උදා වී ඉන්පසු මේක සවුදි අරාබියක් බවට පත් වන්නේය. සමර් එකේ දී උෂ්ණත්වය අනිවාර්යෙන් සෙල්සියස් 40 පනී. ඒ දාහය නිවා ගන්නට මිනිසුන් බුරුතු පිටින් පූල් වලට පනී.




කාලගුණය ගැන කිව්වොත් ඉතින් එහෙමය. ඉතින් වින්ටර් එකේ වගේම සමර් එකෙත් කටු කකා ඉන්න ජනතාවට dessert එක හැටියට ටොර්නේඩෝ, හේල් වැනි ඒවා හම්බ වෙන්නේ ය. මේ තියෙන්නේ සුළි කුණාටු ගැන මම ලියපු පෝස්ටු ය. වහින්නෙත් එහෙමය. වගේ වගක් නැතිව ඉඳ හිටි ගමන් පණ කඩාගෙන වහී. හරියට අපේ සොමී තාලම්පට ගනහවා වගේ ය.  එකක් ගහන්නට අමතක උනොත් ඒකට හරියන්න ඊ ළඟ වතාවේ දෙකක් ගසයි.

මේවා ඉතින් ලෝක සොබාවය යැයි කියා හිත හදා ගැනීමට පුළුවන. එහෙත්...මේ ගිය සතියේ දවසක මහ දවල් හඳ පායා තිබුණි. හඳ මාමා පායන්නේ රෑට යැයි අප කුඩා කල අසා තිබුනද එව්වා මෙහාට වලංගු නැත. දේසේ හැටියට බාසේ වෙනස් විය යුතුය. එහෙයින් දැන් අපට පොඩ්ඩන්ට කියා දෙන්නට වෙන්නේ, හඳ මාමා රෑටත් පායනවා, හිතුනහම දවල්ටත් පායනවා යි කියාය. 

ඉතින් හඳ අල්ලපු රට යනු අන්න එහෙම රටකි. 

Tuesday, March 17, 2015

විජයබා කොල්ලය - රාජාවලිය XXXVII




ඔන්න එහෙනම් පරංගින් ලංකාවට ගොඩ බැහැලා කෝට්ටේත් ගිහින් අපේ රජතුමාව රවට්ටගෙන වෙරළ තීරයේ පැළපදියම් උනාට  පස්සේ සිද්ධ වෙච්ච දේවල් ගැන අද ලිපියෙන් කතා කරමු.

අටවන වීර පරාක්‍රමබාහු රජතුමා ක්‍රි. ව. 1509 දී මිය යනකොට කෝට්ටේ රාජධාණිය එතුමාගේ පුත්තු හතර දෙනාට බෙදලා දීලයි තිබුනේ (මේ හතර දෙනා ගැන කලින් ලිපියේ කිව්වා). මේ වෙද්දී යාපනේ ප්‍රදේශයත් වෙනම රාජ්‍යයක් හැටියට පරරාජසේකර නම් රජෙක් යටතේ තමයි තිබුනේ. ඉතින් රජතුමාගේ මරණින් පස්සේ රජ වෙන්නේ කවුද කියන ප්‍රශ්නේ පැන නගිනවා.

පරංගින් ලංකාවට ආවේ අටවන පරාක්‍රමබාහු රජුගේ කාලයේ උනාට ඔවුන් මුණගැහිලා සම්මුති එහෙම ඇති කරගත්තේ ධර්මපරාක්‍රමබාහු එක්ක වගෙයි පේන්නේ. කොහොමත් ඒ වෙද්දී පුතුන්ට පාලන බලතල පවරලානේ තිබුනේ. කොළඹ කොටුවක් හදන්න කියලා පරංගින්ට අවසර දුන්නෙත් මේ ධර්මපරාක්‍රමබාහු තමා. මේ හේතු හින්දා ඔහු එක්ක ජනතාව එතරම් හිත හොඳකින් නෙමෙයි ඉඳලා තියෙන්නේ. පොතේ හැටියට රජකම ලැබෙන්න ඕනා ධර්ම පරාක්‍රමබාහු ට උනාට රට වැසියා ඒ ගැන මනාපෙකින් ඉඳපු බවක් පේන්න නැහැ.

ඉතින් ඔහු ධර්ම පරාක්‍රමබාහු IX  (ක්‍රි. ව. 1509 - 1528) නමින් රජ උනත් ඒත් එක්කම ඔහුගේ ඊ ළඟ සොහොයුරු විජයබාහු VII (ක්‍රි. ව. 1509 - 1521) නමින් රජ වෙච්ච බව තමා පේන්න තියෙන්නේ. සමහර විට ජනයාගේ වගේම සංඝ රත්නයේ සහයත් ඔහුට ලැබෙන්න ඇති. මේ හින්දා ධර්ම පරාක්‍රමබාහුට රජ කරන්න සිද්ධ වෙලා තියෙන්නේ කැලණියේ ඉඳගෙන. (සැ. යු. මෙතන ටිකක් මූලාශ්‍ර වල අපැහැදිලි තැනක්. මේ ගැන පැහැදිළි තොරතුරක් තියනම් නිවැරදි කරන්න කියලා ඉල්ලනවා. )

ඉතින් තමන්ගේ මල්ලිට එරෙහිව ධර්මපරාක්‍රමබාහු පෘතුගීසීන් ගෙන් උදව් ඉල්ලද්දී විජයබාහු කරන්නේ ඉන්දියාවේ පැළපදියම් වෙලා ඉඳපු සමොරින් වරයාගෙන් පෘතුගීසින් පළවා හරින්න උදව් ඉල්ලන එක. සමොරින් කියන්නේ "මුහුදේ රජා" වගේ තේරුමක් තියන වචනයක්. මේ කාලය වෙද්දී පෘතුගීසින් ගේ එකම අරමුණ වෙලා තිබුනේ අරාබීන්ට අයිති වෙලා තිබ්බ ඉන්දියන් සාගරයේ වෙළඳ කටයුතු තමන්ගේ අතට ගන්න එක. ඒ කියන්නේ මේ සමොරින්වරයාත් පෘතුගීසින් ගේ හතුරෙක් තමා. ඔය හින්දම ඔවුන්ට උවමනා වෙනවා කොළඹ බල කොටුවක් හදන්න. අපේ ධර්ම පරාක්‍රමබාහු රජතුමාත් ඉතින් අහන පරක්කුවෙන් ඒකට අවසර දෙනවා. ලංකාවේ මුස්ලිමුන් විසින් ඔවුන්ගේ වෙළඳ ගබඩාවට කරපු පහර දීම එහෙමත් මේ බලකොටුව හදන්න හේතු උනාලු.

ඉතින් විජයබාහු රජුගේ ඉල්ලීමට අනුව සමොරින් වරයා උපකාර හමුදාවක් එව්වලු ලංකාවට. මලබාර් හමුදාව කියන්නේ ඒකට තමයි. සිංහල - මලබාර් හමුදා වල එකතුවෙන් පෘතුගීසි බලකොටුවට පහර දෙන්න හැදුවත් ඒක සාර්ථක වෙන්නේ නැහැ. කිහිප වතාවක්ම ආහාර සැපයුම කපා හැරීම වගේ දේවල් වලින් පෘතුගීසින් කොටු කර ගන්න හැදුවත් එතෙරින් ආධාර ලැබෙන නිසා ඒක ලේසි පහසු වැඩක් වෙන්නේ නැහැ.

ඉතින් විජයබාහු රජතුමා පෘතුගීසින් එක්ක සටන් කරන එක අත ඇරලා තවත් විවාහයක් කර ගන්නවා. ඒ තමා කීරවැල්ලේ බිසව. මේ බිසව එක්දරු වැන්දඹුවක්. මේ වෙද්දී රජතුමාට අග බිසවගෙන් පුතුන් තුන් දෙනෙක් ඉන්නවා, බුවනෙකබාහු, රයිගම් බණ්ඩාර සහ මායාදුන්නේ නමින්. රජතුමා මේ කීරවැල්ලේ බිසවටයි එයාගේ දරුවටයි හරිම ආදරෙයි ලු. රජකමත් ඒ දරුවට දෙන්න යනවා කියන ආරංචිය මේ කුමාරවරුන්ගේ කනට වැටෙනවා. ඉතින් ඔවුන් ඒකට එරෙහි වෙද්දි රජතුමා සැළසුම් කරනවා මේ කුමාරවරු මරවලා ඒ කරදරෙන් නිදහස් වෙන්න. මේක දැන ගත්තම තුන් දෙනාම කෝට්ටෙන් මීගමු පළාතටත් කන්ද උඩ රටටත් පලා යනවා. ඒ වෙද්දී කන්ද උඩ රට රජ කරන්නේ ජයවීර කියලා රජෙක්. මේ කුමාරවරුන්ගේ ඥාති සහෝදරියක් එක්ක විවාහ වෙලා ඉඳපු ජයවීර රජතුමා, ඔවුන්ට ඉඳුම් හිටුම් දීලා ඔවුන් පියාට විරුද්ධව සංවිධානය කරන සටනටත් උදව් දෙනවා.

ඉතින් මේ තුන් දෙනා සේනා සංවිධානය කරගෙන තාත්තාට විරුද්ධව සටන් කරන්න කෝට්ටේට එද්දී විජයබාහු රජතුමාගේ සෙන්පතිවරු කැමති වෙලා නැහැ කුමාරයින් එක්ක සටනට යන්න. ඒ එක්කම ජනතාවගේ සහයත් කුමාරවරුන්ට ලැබිච්ච නිසා මාලිගාව කොල්ල කාලා රජතුමා ගෙන් බලය පැහැර ගන්න ඔවුන්ට පුළුවන් වෙනවා. ඒ විතරක් නෙමෙයි තමන්ගේ තාත්තා වෙච්ච විජයබාහු රජතුමාව මරවන්නත් ඔවුන් පසුබට වෙන්නේ නැහැ. ක්‍රි. ව. 1521 දී සිද්ධ වෙච්ච මේ සිද්ධිය තමයි "විජයබා කොල්ලය" නමින් හැඳින්වෙන්නේ.

දැන් ඉතින් කොල්ල කෑවට මදිනේ, රාජධානිය තුන් දෙනාට බෙදා ගන්නත් එපැයි. ඉතින් වැඩිමලා වෙච්ච බුවනෙකබාහු කෝට්ටේ සිහසුනේ ඉන්දවලා (බුවනෙකබාහු VII, ක්‍රි. ව. 1521 - 1551), රයිගම් බණ්ඩාර ට රයිගම පාලනය බාර දීලා, මායාදුන්නේ සීතාවක රජු බවට පත් උනා.

ඔන්න ඕකට තමා විජයබා කොල්ලය කියන්නේ...එයින් පස්සේ, කට්ටියට මක් උනාද කියලා බලමුකෝ ඊ ළඟ ලිපියෙන්.


ප. ලි. සෑහෙන කාලෙකට පස්සේ තමයි ආවේ මේ. කට්ටියට මාව අමතකම වෙලා තිබුනත් පුදුම වෙන්න දෙයක් නෑ . දැන් බලාගෙන යනකොට ඇම් ඇස් සී එක කරපු කාලේ මීට වඩා හොඳයි වගේ. කොහොම උනත් දේශ සංචාරයකුත් හේතු උනා මේ බ්ලොග් ලිවිල්ල අතපසු වෙන්න. බලමුකෝ ඒ විස්තරත් එක්කම තව ලිපියක් ලියන්න.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...